φίλΑργος

Antipope_Alexander_V_(1409-1410)

Ο Φίλαργος Πέτρος (1339-1410), ήταν τον τελευταίο χρόνο της ζωής του ο 211ος (αντι)πάπας της Καθολικής Εκκλησίας, με το όνομα Αλέξανδρος Ε΄. Καταγόταν από τη Νεάπολη Λασιθίου Κρήτης και είχε μεγάλη φήμη ως θεολόγος. Λένε, ότι ήταν πράος, διαλεκτικός, γενναιόδωρος, φίλος των τεχνών και της μουσικής, ότι δεν είχε ροπή στον πλούτο, ούτε επιθυμούσε την επίγεια εξουσία. Δέκα μήνες μετά την εκλογή του απέθανε, και δεν πρόλαβε να θριαμβεύσει στη Ρώμη.

(http://en.wikipedia.org/wiki/Antipope_Alexander_V)


φίλΑργοςΟ φίλΑργος (Νικόλαος Χ. Μιχάκης) γεννήθηκε το 1956 στον Άγιο Νικόλαο Λασιθίου Κρήτης. Μεγάλωσε στον Χουμεριάκο, το χωριό των γεννητόρων του (όπου έμαθε τα πρώτα γράμματα), και στη Νεάπολη (όπου τέλειωσε το γυμνάσιο).

Δεν γοητεύεται από μεταφυσική και θρησκείες. Είναι λάτρις του Ορθού Λόγου και της Λογοτεχνίας· και του εν τη Φύσει Θεού του οποίου πιστεύει ότι είναι γιος, όπως είστε και όλοι Εσείς κι ας μην το ξέρετε. Αγαπά το ρητό του Ηράκλειτου: «κύνες γὰρ καταβαΰζουσιν ὧν ἂν μὴ γινώσκωσι». Αποθαυμάζει και παραστέκεται με σέβας και παρρησία στα (Θε)ανθρώπινα πάθη· ελπίζοντας στη λυτρωτική Γνώση, σε καμιά τυφλή πίστη.

Αναλώθηκε στα του Ασκληπιού, μαντεύοντας τα «μυστικά» που κρύβονταν στους κτύπους της καρδιάς Σας. Τώρα πια, ξέρει πως δεν υπάρχουν μυστικά, τα λάθη κι η πορεία είναι κοινά· δεν ρωτά όταν κτυπά η καμπάνα. Το Nusquam ονειρεύεται, για όλα του Κόσμου τα παιδιά…

Το παρωνύμιο σημαίνει Φίλος του ομηρικού κυνός: «Ἄργος, Ὀδυσσῆος ταλασίφρονος… οὐρῇ μέν ῥ᾿ ὅ γ᾿ ἔσηνε καὶ οὔατα κάββαλεν ἄμφω… αὐτὰρ ὁ νόσφιν ἰδὼν ἀπομόρξατο δάκρυ…» (Οδύσσεια, Ρ, 292-304).

Ζώντας με τον Άργο κατανόησε την κυνική φιλοσοφία, μετάπεσε στην επικούρεια φιλότητα, και ξεκίνησε ν’ αγαπά τη Ζωή.

Το παρωνύμιο αυτό είναι ένας γλυκύς συνδυασμός ονομάτων, μια άκρατη έκφραση ευγνωμοσύνης. Και για τον γράφοντα ο πιο τιμητικός τίτλος που έχει.


Αφιερώσεις

Στη Γουελένα (την πρώτη αιτία του Θαυμασμού)· στον Χάρη, στην Άρτεμη και στη  Χριστιάννα (τα γεννήματά Του).

Στον Δημήτρη και στην Ελένη· και στον Φίλιππο (την πεμπτουσία στις ζωές μας).

Στην Ελένη και στον Λάμπη (τους ζωοδότες)· και στον φίλτατο Άργο.

Στον Γουίλ και στην Άριελ Ντυράν και στους Δασκάλους μας.

Στον Βασίλη Τομανά (τον άξιο και μυριότιμο Τημελητή).

Σ’ όλους Εσάς τους άγνωστους σύνΘεους (την αιτία του συναισθήματος).

FILIPPOS

Φίλιππος: «Το πέμπτο στοιχείο»…


ΠΑΙΔΙΑ ΜΙΚΡΑ» …Δεν είσαι ένας, είσαι ένα σώμα στρατού. Μια στιγμή κάτω από τον ήλιο φωτίζεται ένα από τα πρόσωπά σου. Κι ευτύς σβήνει κι ανάβει άλλο, νεώτερο σου, ξοπίσω σου. Η ράτσα σου είναι το μεγάλο σώμα, το περασμένο, το τωρινό και το μελλούμενο. Εσύ είσαι μια λιγόστιγμη έκφραση,  αυτή είναι το πρόσωπο. Εσύ είσαι ο ίσκιος, αυτή το κρέας…»

Νίκος Καζαντζάκης (1883-1957, Ασκητική)

Τα γεννήματα του Θαυμασμού, όταν ήσαν αθώα…

(Χριστιάννα, Χάρης, Άρτεμις [από αριστερά])


ΕΛΕΝΗ ΟΜΟΡΦΗ ΣΑΛΟΝΙ ΑΜΦΙΤΡΙΤΗΣ

«…Έξι χρόνια στο δημοτικό, έξι χρόνια στο γυμνάσιο, έξι στο πανεπιστήμιο (κι ένα ακόμη λόγω αμεριμνησίας), δυόμισι στον στρατό. Έρως και γάμος. Θαυμάσια συμβία, συνομήλικος συμμαχητής· κούρος ένας, κόρες δύο. Είμαστε τυχεροί, παππού, έχομε καλή γυναίκα, και, όπως και της δικής Σου, το όνομά Της είναι Ελένη (στα αρχαία Γουελένα, κι όντως είναι λέ[αι]να και κατάξια). Δυο χρόνια υπηρεσία στην ύπαιθρο, τέσσερα για εξειδίκευση. Στα τριάντα πέντε στον αγώνα…»

φίλΑργος (1956-)

Η Ελένη όταν ενέπνεε τον Θαυμασμό…


ΜΠΑΜΠΑΣ ΜΑΜΑ ΝΙΚΟΣ - ΤΜΗΜΑ.4268 3188Ο αείμνηστος γεννήτορας Λάμπης (ο οποίος ξόδεψε έγκαιρα και απλόχερα τον οβολό του πέρα από πεσσεύματα και αριθμούς, για να προσθέσει στη βιβλιοθήκη του τα ωραιότερα στολίδια, που έγιναν για μας η πιο πολύτιμη κληρονομιά κι αληθινά αγαπήματα), και η πιστή κι άξια Μάνα Ελένη στα νιάτα τους. Μαζί με τον φίλΑργο, πριν από μισό αιώνα. Τότες, που ο γράφων ανακάλυπτε τον Κόσμο των Συναισθημάτων. Τον Άνθρωπο που γελά


KAI OI DYO

Οι Μεγάλοι Ουράνιοι «Έρωτές» μας, κατά τις δικές μας καλότυχες συγκυρίες και κατά σειρά επίδρασης:

Αριστερά: Ο Γάλλος Βικτόρ Ουγκό (Victor Marie Hugo, 1802-1885)

Δεξιά: Ο Έλληνας Νίκος Καζαντζάκης (1883-1957)


will-ariel-durant

Το πανέξοχο κι αείμνηστο ανδρόγυνο, Γουίλ και Αριέλ Ντυράν (William James Durant 1885-1981, Ariel Durant 1898-1981). Οι έντιμοι ιστορικοί που με το έργο Τους, ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, μας ταξίδεψαν στα περασμένα μ’ έναν ποιητικότατο, σχεδόν ομηρικό τρόπο. Σ’ εκείνο τον ιστορικό χωρόχρονο, τον οποίον εμείς δεν θα μπορούσαμε να επισκεφθούμε ούτε στα λαμπρότερα όνειρά μας.


TOMANAS

Ο μυριότιμος τημελητής, Β.Τ., από τις εκδόσεις ΝΗΣΙΔΕΣ.

Ένας ικανός, θεωρητικός Νους, Λάτρις της Ηθικής.

Στην πράξη, για τους περισσότερούς μας,

κυριαρχεί πάντα ο «ασπροδαίμων».

Η «Επιληκυθίστρια Μούσα».

Όντως, οφείλει Σου Χάριτες!

Έμαθε και για τον Κροπότκιν.

Πιότρ και Δαήμων.

Τι λες Άνδρα;

Θ’ αλλάξομε ποτέ, ή θα καγχάζει ες αεί:

«…νικημένο μου ξεφτέρι δεν αλλάζουν οι καιροί, με φωτιά και με μαχαίρι πάντα ο κόσμος προχωρεί…»

«Καληνύχτα Βασίλη, αυτός ο κόσμος μια μέρα θ’ αλλάξει. Καληνύχτα…»


Χαίρε Βασίλη.

Ο κόσμος κάθε μέρα είναι διαφορετικός και καλύτερος.

«Ποταμῷ γὰρ οὐκ ἔστιν ἐμβῆναι δὶς τῷ αὐτῷ…»

Όλα μπορούν και πρέπει ν’ αλλάζουν με τη Γνώση.

Κάπου, κάποτε, θα Τον αντικρίσεις, σε μια γωνιά, μέσα Σου.

Θα θυμηθείς την πρόσκλησή Του και θα δακρύσεις.

«Καλημέρα και Καληνύχτα», Σου εύχεται.

Όσο να ζεις Βασίλη…


ΑΡΓΟΣ ΚΟΥΤΑΒΙ 2048

Ο Άργος που, τώρα πια, είναι ανάμνηση, από τις πιο γλυκές κι αθώες. Μάς συνόδεψε σε στεριά και θάλασσα (ο αρχαίος του πρόγονος λυτρώθηκε), και μας «συγγένεψε» με τον Πάπα(!), άθελά μας. Μας βοήθησε να κατανοήσομε την κυνική φιλοσοφία και τον αδιόρατο Κόσμο των «ταπεινών» κι εξαίσιων συναισθημάτων. Και μας θυμίζει συνεχώς πως πρέπει να γίνομε Θεάνθρωποι, στο όνομα της Φιλαλλοιότητας…

«…ὣς οἱ μὲν τοιαῦτα πρὸς ἀλλήλους ἀγόρευον:

ἂν δὲ κύων κεφαλήν τε καὶ οὔατα κείμενος ἔσχεν,

Ἄργος Ὀδυσσῆος ταλασίφρονος, ὅν ῥά ποτ᾿αὐτὸς

θρέψε μέν, οὐδ᾿ ἀπόνητο, πάρος δ᾿εἰς Ἴλιον ἱρὴν

ᾤχετο. τὸν δὲ πάροιθεν ἀγίνεσκον νέοι ἄνδρες

αἶγας ἐπ᾿ἀγροτέρας ἠδὲ πρόκας ἠδὲ λαγωούς

δὴ τότε κεῖτ᾿ ἀπόθεστος ἀποιχομένοιο ἄνακτος,

ἐν πολλῇ κόπρῳ ἥ οἱ προπάροιθε θυράων

ἡμιόνων τε βοῶν τε ἅλις κέχυτ᾿, ὄφρ᾿ ἂν ἄγοιεν

δμῶες Ὀδυσσῆος τέμενος μέγα κοπρήσοντες

ἔνθα κύων κεῖτ᾿ Ἄργος ἐνίπλειος κυνοραιστέων.

δὴ τότε γ᾿, ὡς ἐνόησεν Ὀδυσσέα ἐγγὺς ἐόντα,

οὐρῇ μέν ῥ᾿ ὅγ᾿ ἔσηνε καὶ οὔατα κάββαλεν ἄμφω,

ἆσσον δ᾿οὐκέτ᾿ ἔπειτα δυνήσατο οἷο ἄνακτος

ἐλθέμεν: αὐτὰρ ὁ νόσφιν ἰδὼν ἀπομόρξατο δάκρυ…»

Και με σημερινά λόγια:

«…Έτσι μιλούσαν συναλλήλως τους εκείνοι οι δυό και τότε

αφτιά και κεφαλή ανασήκωσε, κει που ‘ταν πλαγιασμένος

ο Άργος ο σκύλος᾿τον μεγάλωνε, πριχού στην Τροία την άγια

φύγει ο Οδυσσέας ο καρτερόψυχος μα δεν τον χάρηκε, όχι!

Στα πρώτα χρόνια οι νιοί τον έπαιρναν αγριμολόοι μαζί τους

λαγούς, ζαρκάδια κι αγριοκάτσικα να κυνηγούν κατόπι,

σαν είχε πια μισέψει ο αφέντης του, μες στην κοπριά την πλήθια

των μουλαριών τον παραπέταξαν και των βοδιών, που απόξω

απ᾿ την αυλόπορτα σωριάζουνταν, οι δούλοι ως να την πάρουν

για του Οδυσσέα τ᾿ αμπελοχώραφα, το χώμα να φουσκίσουν.

Κει πάνω ο σκύλος ο Άργος κοίτουνταν, τσιμπούρια φορτωμένος᾿

μα ξάφνου, μπρος του μόλις ένιωσε τον Οδυσσέα να στέκει,

με μιάς τα δυο του αφτιά κατέβασε κουνώντας την ουρά του,

μα στον αφέντη του σιμότερα πια δε βαστούσε να ‘ρθει..

Κι αυτός την όψη αλλού γυρίζοντας εσφούγγιξε ένα δάκρυ…»

ΟΔΥΣΣΕΙΑ, Ρ, 290-304

(μετάφραση Ν.Καζαντζάκη – Ι.Κακριδή, 1938)


Και, τέλος, αφιερώνομε τις ΠΑΓΚΟΣΜΙΕΣ ΕΝΩΜΕΝΕΣ ΠΟΛΙΤΕΙΕΣ σε Όλους Εσάς τους Φίλτατους κι άγνωστους ονειροπόλους Συνθεούς μας (περασμένους και τωρινούς), σε Όλους τους εν δυνάμει Θεανθρώπους. Διότι, τώρα πια, γνωρίζομε ότι υπάρχομε μόνον μαζί Σας κι εξ αιτίας Σας. Κι ελπίζομε να ονειρευτείτε μαζί μας, κι «έξυπνοι», έναν απαθή κι Ωραίο Κόσμο υλικής και πνευματικής ελευθερίας. Στην Ουτοπία η αιμορραγία και ψυχορραγία δεν έχουν καμιά θέση, άρα ούτε τα κράτη, η μισαλλοδοξία και οι θρησκείες. Κάποια μέρα τα όνειρα παίρνουν σάρκα και οστά…

«ΑΣΤΡΑΠΟΒΡΟΝΤΙΝΗ ΖΩΗ ΧΑΡΑΣ ΤΟΝ ΠΟΥ ΠΡΟΦΤΑΙΝΕΙ,

ΝΑ ΖΕΙ ΣΤΗ ΛΑΜΨΗ ΤΣ’ ΑΣΤΡΑΠΗΣ ΚΑΙ ΣΤΗ ΒΡΟΝΤΗ ΠΟΘΑΙΝΕΙ»

*

Γειά Σου, γενναίε Γιάννη Κούνδουρε

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s